30-10-2026
Γράφει ο Δρ Αθανάσιος Ε. Δρούγος, Διεθνολόγος – Γεωστρατηγικός Αναλυτής
Μπροστά σε κρίσιμο σταυροδρόμι βρίσκεται το Ισραήλ. Οι επιλογές είναι δύσκολες και όλα τα σενάρια και τα ενδεχόμενα παραμένουν ανοικτά στο μετεκλογικό σκηνικό.
Πρώτο : Οι εκλογές δεν έλυσαν σχεδόν τίποτα. Ωστόσο, ο σκληροπυρηνικός και ακροδεξιός συνασπισμός του Νετανιάχου υποχώρησε από τις 68 έδρες στις 53 που σημαίνει ότι μια σαφής υπολογίσιμη πλειοψηφία των Ισραηλινών εξέφρασε την επιθυμία της για μια διαφορετική κυβέρνηση.
Δεύτερο : Οι Ισραηλινοί επέδειξαν ισχυρή εμπιστοσύνη στο δημοκρατικό σύστημα, έστω κι αν η εμπιστοσύνη τους προς τους εκλεγμένους αντιπροσώπους τους είναι εξαιρετικά περιορισμένη και οι κυβερνήσεις συνασπισμού είναι μία διαχρονική πραγματικότητα. Σημειώνεται ότι τα περισσότερα κόμματα της αντιπολίτευσης σε συντριπτικό ποσοστό έχουν αρνηθεί κατηγορηματικά να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι μαζί του.
Τρίτο: Η πορεία για τον αρχηγό του αντιπολιτευόμενου μπλοκ στρατηγό ε.α Γκάντι Αϊζενκοτ ενδέχεται να είναι πιο περίπλοκη. Θα μπορούσε να σχηματίσει κυβέρνηση αν τα αραβικά κόμματα παρείχαν στήριξη ή επέλεγαν την αποχή, ωστόσο πολλά βασικά στελέχη του αντιπολιτευόμενου μπλοκ αντιτίθενται σε μια τέτοια μορφή συνεργασίας. Στο στρατόπεδο του Αϊζενκοτ, υπάρχει δισταγμός ως προς τη σύμπραξη με κόμματα που δεν χαρακτηρίζουν τη Χαμάς ως τρομοκρατική οργάνωση. Ωστόσο, κατά τη διαδικασία σχηματισμού κυβερνητικού συνασπισμού, οι «κόκκινες γραμμές» ενδέχεται να μετακινηθούν. Τέτοιου είδους δεσμεύσεις έχουν αθετηθεί και στο παρελθόν, όπως όταν ο Ναφτάλι Μπένετ ενώθηκε με τον Γιαΐρ Λαπίντ για τον σχηματισμό κυβέρνησης το 2021, αν και οι δύο τότε αντίπαλοι συνέπιπταν στις θέσεις τους απέναντι στη Χαμάς.
Τέταρτο: Με αφορμή τις πρώτες εκλογές μετά την τρομοκρατική επίθεση στο Νότιο Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου 2023, θα ισχύσει το ίδιο και για τα αραβικά κόμματα (RAAM-JOINT LIST) τα οποία πολλοί έχουν υποβιβάσει σε πολίτες δεύτερης κατηγορίας, παρά το γεγονός ότι σημείωσαν ρεκόρ συμμετοχής στις εκλογές και εξασφάλισαν ισχυρή κοινοβουλευτική εκπροσώπηση.
Πέμπτο: Οι αστάθμητοι παράγοντες. Η πρώτη κίνηση ανήκει στον πρόεδρο της χώρας Ισαάκ Χέρτζογκ, ο οποίος καλείται να αποφασίσει αν θα δώσει την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον Νετανιάχου -ως επικεφαλής του μεγαλύτερου κόμματος Λικούντ- ή στον Αϊζενκοτ, ο οποίος ενδέχεται να συγκεντρώσει περισσότερες εισηγήσεις από τα μέλη της Κνεσέτ. Ο Χέρτζογκ πιθανότατα θα πιέσει για μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας, φέρνοντας τα κύρια αντίπαλα στρατόπεδα σε έναν κοινό συνασπισμό. Αυτό θα μπορούσε να σημαίνει ότι ο Νετανιάχου θα παραμείνει στην εξουσία για κάποιο διάστημα ή ακόμα και ότι θα λάβει χάρη στη δίκη του για διαφθορά, εξελίξεις που αποτελούν «πικρό χάπι» τόσο για τον Αϊζενκοτ όσο και για τους συμμάχους του Λίμπερμα, Μπένετ, Λαπίντ και Γκολάν. Ωστόσο, τέτοιες προτάσεις «πέφτουν, μέχρι στιγμής, σε κωφά αφτιά από την πλευρά των εν δυνάμει συμμετεχόντων..
Έκτο: Αν η διαδικασία αυτή τραβήξει σε μάκρος, δεν αποκλείεται το ενδεχόμενο νέων εκλογών. Σημειώνεται ότι ο Νετανιάχου ίσως προτιμήσει να ηγηθεί της τρέχουσας κυβέρνησής του υπό υπηρεσιακό καθεστώς, να αρνηθεί τυχόν συμβιβασμούς που απαιτούνται για την προσέλκυση επιπλέον εταίρων, να κλιμακώσει τις εχθροπραξίες με το Ιράν κατά τη διάρκεια της περιόδου σχηματισμού κυβέρνησης και να δοκιμάσει την τύχη του σε νέες εκλογές, περίπου σε έξι μήνες. Εχει χρησιμοποιήσει τέτοιες μεθόδους στο παρελθόν..
Δημοσιεύεται στον Ελεύθερο Τύπο
*Το άρθρο εκφράζει προσωπικές απόψεις και εκτιμήσεις του συντάκτη
