2-7-2026

Γράφει ο Αλέξανδρος Ιτιμούδης, Γεωπολιτικός Αναλυτής-Δημοσιογράφος

Το ζήτημα του «γενιτσαρισμού» στην Ελλάδα με απλά λόγια.
Η μακροιστορική μελέτη του ελληνικού έθνους αποκαλύπτει ένα συγκεκριμένο μοτίβο:
▫️Η έλλειψη πόρων στην χώρα και άρα η αδυναμία να διατηρεί ένα υψηλό επίπεδο διαβίωσης για όλα τα μέλη αποτελεί κινητήριο δύναμη πολλών πραγμάτων.
Στην αρχαία εποχή αυτό λύθηκε εν μέρει μέσω του αποικισμού. Εκεί ένα μέρος εκάστης πόλης πήγαινε κάπου αλλού όπου ζούσε καλά. Αποτέλεσμα να ανακουφίζεται η μητρόπολη και να υπάρχει ισορροπία.
Σε άλλες περιπτώσεις είχαμε τα εξής: εμφύλιος πόλεμος ή ενσωμάτωση στον εχθρό.
Χαρακτηριστικό το παράδειγμα των Θηβαίων που στείλανε πρεσβεία στον Πέρση βασιλέα λέγοντας του πως από όλες τις πόλεις μόνο αυτοί δεν τον πολέμησαν!
Στους ρωμαϊκούς χρόνους αυτό μετεξελίχτηκε στον θεσμό της πελατείας (clientela) όπου και πάλι μεγάλος αριθμός συμπατριωτών μας βολεύτηκαν. Παραλείπω για λόγους χώρου τι συνέβη πριν. Ας μην ήταν ο Αλέξανδρος και θα σας έλεγα εάν υπήρξαμε σήμερα.
Από κει και πέρα πάμε στην οθωμανοκρατία.
Εκεί συνέβη το εξής: οι συμπατριώτες μας που γίνονταν μουσουλμάνοι αυτόματα ανέβαιναν κοινωνικό στάτους!
Πολλοί που ήταν οι τελευταίοι του χωριού ή ο αποπατος της κοινωνίας με το να αλλαξοπιστήσουν αυτόματα γίνονταν κάποιοι.
Το φαινόμενο είναι βαθιά ψυχολογικό και μας κατατρέχει.
Χαρακτηριστικό είναι πως η μεγαλύτερη πρόκληση για τον Κολοκοτρώνη ήταν το συγχωροχάρτι!
Το μοτίβο είναι σαφές: μεγάλο μέρος των Ελλήνων, λόγω έλλειψης πόρων, αδικίας, μνησικακίας και κοινωνικής ανέλιξης είναι πάντα διατεθειμένο να ξεπουληθεί σε αυτόν που θα του εγγυηθεί αλλαγή!
Τι γεννάει αυτό; Μίσος και μνησικακία.
Δείτε μεγάλο μέρος των Ελλήνων του εξωτερικού. Τρέφουν μεγάλη απέχθεια για αυτούς που έμειναν πίσω. Διότι άλλαξαν στάτους με τη φυγή τους.
Αντίστοιχα όσοι έμειναν πίσω τους κατηγορούν με αντίστοιχα επιχειρήματα.
Το ζήτημα αυτό είναι μετάλλαξη του ιδίου προβλήματος με άλλο μανδύα.
Το θέμα αυτό το έλυσε εν μέρει μόνο ο Αλέξανδρος.
Στο Βυζάντιο είχαμε πόρους και εδάφη. Όταν άλλαξε αυτό είδατε τι συνέβη.
Αυτα ας τα έχουμε κατά νου μας.