11-2-2026

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση του βιβλίου του Paolo Fonzi  με τίτλο: “Η ιταλική κατοχή της Ελλάδας (1941–43)” που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ασίνη. Η βιβλιοπαρουσίαση έλαβε χώρα την Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου 2026 στην κεντρική αίθουσα εκδηλώσεων του Ιταλικού Μορφωτικού Ινστιτούτου Αθηνών.

Για το βιβλίο μίλησαν οι:

Χάγκεν Φλάισερ, Ομότιμος Καθηγητής στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών,

Πολυμέρης Βόγλης, Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας,

Ιάσονας Χανδρινός, Ερευνητής Ιστορίας,

Paolo Fonzi, συγγραφέας του βιβλίου

Την ενδιαφέρουσα εκδήλωση παρακολούθησε πλήθος κόσμου, μεταξύ άλλων, Καθηγητές Πανεπιστημίου, Λογοτέχνες και Ιστορικοί.

Παρατίθεται ακολούθως συνοπτικό πληροφοριακό κείμενο για το βιβλίο όπως παρουσιάζεται στην ιστοσελίδα του Ιταλικού Ινστιτούτου Αθηνών

Τον Απρίλιο του 1941, μετά από έναν νικηφόρο πόλεμο κατά της φασιστικής Ιταλίας, η Ελλάδα αναγκάζεται να παραδοθεί στις Δυνάμεις του Άξονα εξαιτίας της γερμανικής επέμβασης. Στις διαπραγματεύσεις που ακολουθούν, η χώρα διαμελίζεται σε τρεις ζώνες κατοχής: ιταλική, γερμανική και βουλγαρική. Εκείνη που ανατίθεται στην Ιταλία, η οποία θεωρεί την Ελλάδα μέρος του «ζωτικού της χώρου», αντιστοιχεί σε περισσότερο από το μισό του συνόλου της εθνικής επικράτειας. Μέχρι την ανακωχή με τους Συμμάχους, τον Σεπτέμβριο του 1943, ο ιταλικός στρατός θα αποτελέσει, επομένως, τη σημαντικότερη δύναμη κατοχής στη χώρα.

Βασισμένο σε ιταλική, γερμανική, ελληνική, βρετανική και της Διεθνούς Επιτροπής του Ερυθρού Σταυρού τεκμηρίωση, το παρόν έργο ανασυνθέτει τα γεγονότα της ιταλικής κατοχής, τα οποία έχουν μελετηθεί ελάχιστα από τους ιστορικούς και έχουν σε μεγάλο βαθμό αποσιωπηθεί από τη συλλογική μας μνήμη. Η ποικιλία των πηγών που εξετάστηκαν επιτρέπει τη χάραξη ενός «πολυπρισματικού» πλαισίου της κατοχής, αναλύοντας όχι μόνο τις πολιτικές και κατασταλτικές στρατηγικές των κατακτητών, αλλά και τις μεταμορφώσεις που προκάλεσε η επισιτιστική κρίση στην ελληνική κοινωνία, την κατάρρευση των πολιτικών θεσμών, καθώς και τις βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες κοινωνικές δυναμικές που γέννησαν διαφορετικές μορφές συνεργασίας και οδήγησαν στη δημιουργία της ελληνικής ένοπλης αντίστασης, ενός από τα μεγαλύτερα αντιστασιακά κινήματα στην κατεχόμενη Ευρώπη.